Modele wzrostu gospodarczego

MODELE wzrostu egzogenicznego wykorzystują neoklasyczną, agregatową funkcję Produkcji. Różnią się między sobą jedynie przyjętą postacią tej funkcji. Najprostszym Przykładem modelu endogenicznego, qui jednocześnie obrazuje jego Główne założenia, Jest modèle AK. Modèle Ten zakłada Stały, Dodatni List poziom Technologii oraz traktuje kapitał jako oddziałem czynnik Produkcji. W efekcie poziom Produkcji jest proportionnellement cjonalny do zasobu Tak rozumianego kapitału. Dla analizy wzrostu gospodarczego w modelu AK fondamentalne znaczenie ma określenie wielkości oszcz, ności, de l`ICH wzrod powoduje też przyspieszenie Tempa wzrostu gospodarczego. Wzrouille oszczde ności wynika natomiast z obniżenia poziomu STOPY dyskontowej a także z obniżenia elastyczności krańcowej użyteczności konsumpcji. Analogiczny efekt wywołuje podniesienie poziomu Technologii. MODELE endogeniczne wzrostu kładą nacisk na efekt pośredni polegaj na tym, że wzfrost inwestycji w jednej firmie przyczynia się ne globalnego wzrostu Produkcji poprzez Zwiększenie Ogólnego poziomu wiedzy je kwalifikacji. Ne najbardziej znanych modeli typu egzogenicznego Można zaliczyć modèle wzrostu Solowa oraz rozszerzony modèle neoklasyczny Mankiwa, romera i Weila. Jako że podstawą zrównoważonego wzrostu, w rozumieniu tej teorii, są stałe przychody z akumulacji kapitału, musiano zdépréciation jonować znaczenie założenia o malejących krańcowych przychodach z tego czynnika Produkcji.

Nie ma żadnego powodu, par rezygnować z Inwestowania w kapitał ludzki kiedykolwiek i w jakimkolwiek tempie, ponieważ zakumulowana większa Ilość kapitału, przy stałej krańcowej produktywności się nie zmniejszy, un Stała pozostanie. Zatem kraj inwestujący w kapitał ludzki nie zetknie się z malejącymi korzyściami ze skali. Z takiego podejścia wynika, że długookresowy wzrod Produkcji faktycznej jest możliwy jedynie Dzięki wzrostowi Produkcji potencjalnej. W modelach neoklasycznych Polityka Gospodarcza ukierunkowana jest na wzfrost inwestycji, mający na celu Zwiększenie podaży. Wzrod Można przyspieszyć jedynie w Krótkim, une nie w długim okresie. Wpływ na à mają malejące krańcowe przychody z powiększanych przez Przedsiębiorstwa powyższe Inwestycyjnych. Przychód z kapitału zmniejsza się, flippant w końcu zrównuje się z jego kosztem. Ostatecznie proces pour kapitału ulegnie zahamowaniu, w związku z czym, w długim okresie production par habitant nie będzie wzrastać. Na gruncie endogenicznej teorii wzrostu szczególnego znaczenia nabiera Analiza możliwości oddziaływania państwa na przebieg procesów wzrostu.

Państwo w tych modelach ma Wpływ nie tylko na Produkcji poziom, ALE także determinuje długookresową stopę wzrostu. Implikacją stosowania tych modeli był znaczny wzrod Badań nad korelacją Polityki państwa a obserwowanym wzrostem gospodarczym. Najważniejszy wniosek płynący z modeli endogenicznych mówi o tym, że motywacją powinna być qualité inwestycji, a nie ich Ilość. Chodzi o to, par wybierać strategicznie konkretne sektory Gospodarki, które inwestycji potrzebują najbardziej. Gospodarki opisywane przez te MODELE wykazują się dążeniem do długookresowego, zrównoważonego wzrostu. Jego stopa jest zdeterminowana przez egzogeniczną (daną z zewnątrz) stopę postępu technicznego.